Aktualności

Proboszcz
12.09.2021 r.

Beatyfikacja kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz matki Elżbiety Róży Czackiej

 

POŁĄCZYŁA ICH ŚWIĘTOŚĆ

List biskupów polskich z okazji beatyfikacji

Kard. Stefana Wyszyńskiego i M. Elżbiety Róży Czackiej

 

1. Effatha – otwórz się

         Usłyszeliśmy przed chwilą ważne słowa: Effatha – otwórz się oraz: Odwagi! Nie bójcie się, Ja jestem. Żeby móc świadczyć o Bogu i pomagać innym, trzeba otworzyć się na Bożą łaskę, która niezależnie od naszej kondycji fizycznej, życiowych przeciwności, cierpienia i przykrych doświadczeń może przynieść w nas i przez nas obfite owoce. Potrzebna też jest odwaga, dzięki której możemy pokonywać nasze słabości i lęki naszej codzienności.

         Za tydzień będziemy przeżywać radosną uroczystość beatyfikacji kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia oraz Matki Elżbiety Czackiej, niewidomej założycielki Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża i Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach. Bóg mógł przez nich dokonać wielkich rzeczy, bo otworzyli się na Jego łaskę i z odwagą podjęli swoje powołanie, służąc innym.

 

2. Bóg prowadzi różnymi drogami

         Róża Czacka, późniejsza Matka Elżbieta, urodziła się w Białej Cerkwi – dziś Ukraina – 22 października 1876 r., w znanej arystokratycznej rodzinie. Jej stryj, Włodzimierz, był kardynałem i bliskim współpracownikiem papieży. Róża otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie. W wieku 22 lat straciła wzrok. Jej ślepota stała się wielką traumą dla rodziny, która nie umiała przyjąć jej niepełnosprawności. Jak zaakceptować to, na co nie potrafili się zgodzić nawet najbliżsi? Po trzech dniach modlitwy i rozmyślania Róża zrozumiała, że może liczyć tylko na Boga, któremu ufała i na siebie. Na szczęście posłuchała rady doktora Gepnera, który powiedział jej prawdę: Wzrok jest na zawsze stracony, ale zarazem wskazał jej drogę mówiąc, że nikt do tej pory w Polsce nie zajął się niewidomymi. Zrozumiała, że otrzymała wskazówkę na przyszłość. Postanowiła stworzyć instytucję, w której niewidomi będą się kształcić i przygotowywać do samodzielnego życia. Po latach napisała: Tak jak doktor Gepner był moim wielkim dobroczyńcą, tak moim największym szczęściem jest to, że zostałam niewidomą. Cóż by ze mnie było, gdyby nie to kalectwo? Jakie byłoby moje życie, życie bez niego? Jej ślepota stała się skałą, na której Bóg mógł wybudować piękny dom. Nadano mu nazwę: Dzieło Lasek lub też Triuno – na cześć Trójcy Przenajświętszej. A dewizą tego Dzieła było: niewidomy człowiekiem użytecznym. Po raz pierwszy w Polsce podjęto pracę z niewidomymi, a nie tylko dla niewidomych. Matka Czacka chciała, aby przygotowujący się do samodzielnego życia niewidomi zrozumieli, że mogą być szczęśliwi, mimo swojej ślepoty.

         To nowe, rewolucyjne odkrycie, które Matka Elżbieta zawdzięczała własnej niesprawności, było elementarnie proste, bo odwoływało się do nauki Krzyża. Zmagając się ze swoim kalectwem i pytając, jak własną biedę przekształcić w źródło pomocy dla innych, żyjących w trudniejszej sytuacji, zrozumiała, że cierpienie może stać się uprzywilejowanym miejscem spotkania z Bogiem i dotarcia do prawdy, którą trudno dostrzec ludziom fizycznie sprawnym i zaaferowanym problemami dnia codziennego. Z pełną jasnością widziała, że najbardziej zbliżamy się do Boga, kiedy jesteśmy blisko człowieka, który cierpi i jest w potrzebie. Podstawowe zadanie polega na tym, aby usłyszeć głos ludzi, których zagłusza cierpienie i zgiełk świata, i stworzyć przestrzeń, w której człowiek znajdzie spokój i miejsce do refleksji, a z czasem też drogę, która prowadzi do Boga. I Laski stały się takim miejscem, gdzie oprócz przygotowania dzieci i młodzieży do samodzielności, znaleźli miejsce poszukujący Boga i sensu życia. Byli to ludzie z różnych środowisk społecznych i politycznych. To dzięki Matce i ks. Korniłowiczowi – ojcu duchowemu Dzieła – mogli się czuć w Laskach, jak w domu. Mogli tam zobaczyć, jak owocuje Ewangelia wcielona w życie i jak wygląda współpraca niewidomych, sióstr, świeckich i księży. Wcielona w życie Ewangelia przygotowuje miejsce, w którym jest możliwe podejmowanie wspólnych zadań, przezwyciężanie niezdrowych ambicji i nieporozumień.

         ......

Czytaj więcej
Proboszcz
03.09.2021 r.

Przygotowanie do I Kominii Św.

SPOTKANIE przygotowujące

Uroczystość I Komunii Świętej w naszej Parafii

dnia 17.09.2021 (piątek), godz. 19.00

kościół w Mlecznie

ZAPRASZAM zainteresowanych Rodziców.

Czytaj więcej
Proboszcz
08.08.2021 r.

Nabożeństwo fatimskie.

W piątek - 13 sierpnia

w Żelaznym Moście

Eucharystia i nabożeństwo fatimskie

o godz. 20.00.

Zapraszamy do wspólnej modlitwy Różańcowej.

Czytaj więcej
Proboszcz
16.07.2021 r.

Św. Krzysztofa

W niedzielę

25 lipca 2021 św. Krzysztofa,

błogosławieństwo uczestników ruchu drogowego, szczególnie kierowców

 oraz poświęcenie pojazdów

po każdej Mszy św.

Czytaj więcej
Proboszcz
29.05.2021 r.

Porządek Mszy Świętych w Boże Ciało

Uroczystość NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA i KRWI CHRYSTUSA

Czwartek - 03.06.2021

Porządek Mszy Świętych wraz z procesjami Eucharystycznymi:

  • godz. 09.00 - Dąbrowa Górna i Żelazny Most,
  • godz. 10.30 - Składowice i Rynarcice,
  • godz. 12.30 - Mleczno
Czytaj więcej
Proboszcz
08.05.2021 r.

Uroczystości I Komunii Świętej w naszej Parafii

Uroczystości I Komunii Świętej w naszej Parafii:

 

w SKŁADOWICACH - 23.05.2021. godz. 12.00,

w MLECZNIE - 30.05.2021. godz. 12.00.

 

Porządek Mszy św. w uroczystość I Komunii Świętej w naszej Parafii będzie następujący:

Niedziela 23 maja 2021

godz. 09.00 - Składowice oraz Żelazny Most,

godz. 10.30 - Dąbrowa Górna oraz Rynarcice,

godz. 12.00 - Składowice - I Komunia Święta oraz Mleczno.

Niedziela 30 maja 2021

godz. 09.00 - Mleczno oraz Żelazny Most,

godz. 10.30 - Dąbrowa Górna oraz Rynarcice,

godz. 12.00 - Mleczno - I Komunia Święta oraz Składowice.

 

 

Biały Tydzień dla Dzieci pierwszokomunijnych od 31.05. - 05.06.2021.

 

Przygotowania do uroczystości I Komunii Świętej:

  • Składowice - wtorek godz. 18.00,
  • Mleczno - piątek godz. 18.00.
Czytaj więcej
Proboszcz
10.04.2021 r.

Boże Miłosierdzie

Dekret
o związaniu odpustów z Koronką do Miłosierdzia Bożego, 12 stycznia 2002

            Penitencjaria Apostolska na mocy uprawnień specjalnie udzielonych jej przez Papieża chętnie przyjmuje przedstawioną prośbę i postanawia, co następuje:

            Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (mianowicie sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego) udziela się w granicach Polski wiernemu, który z duszą całkowicie wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum.

            Jeżeli zaś ci  wierni z powodu choroby (lub innej słusznej racji) nie będą mogli wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny, z zachowaniem przepisów co do „mających przeszkodę”, zawartych w normach 24 i 25 „Wykazu odpustów” („Enchiridii Indulgentiarum”).

            W  innych  zaś  okolicznościach  odpust  będzie  cząstkowy.  Niniejsze zezwolenie zachowa wieczystą ważność, bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

+ Alojzy de Magostris, Arcybiskup tyt. Novenris, Pro-Penitencjarz Większy

 

Na terenie Polski jest codzienna możliwość

uzyskania odpustu zupełnego

za pobożne odmówienie

koronki do Bożego Miłosierdzia w kościele lub kaplicy.

 

Czytaj więcej